Czarna herbata jest jednym z najbardziej lubianych i najczęściej spożywanych napojów świata (90% spożycia na Zachodzie). Po raz pierwszy uzyskano ją w Chinach za czasów panowania dynastii Ming- odkryto wtedy, że gotowanie na parze i prasowanie herbaty zielonej sprzyja jej transportowaniu i przechowywaniu. Współcześnie metody jej produkcji wyglądają podobnie: najpierw liście herbaty suszy się, następnie zwija, poddaje fermentacji (dłuższej niż przy innych rodzajach herbat) i pali nad ogniem, w gorących piecach albo przy pomocy maszyn. To właśnie przedostatni etap przetwarzania herbaty decyduje o jej charakterystycznym aromacie i czarnym, lekko czerwonawym kolorze. Po paleniu herbatę przechowuje się w specjalnie do tego przygotowanych miejscach: leżakowanie może trwać nawet kilkadziesiąt lat, aż herbaty nie dojrzeją i nie nabiorą odpowiedniego aromatu.

Czasami producenci wzbogacają czarne herbaty dodatkowymi składnikami, takimi jak: karmel, wanilia, orzechy czy owoce, co korzystnie wpływa na ich bukiety smakowe. (Chińczycy nazywają takie herbaty „czerwonymi”). Czarne herbaty pochodzą głównie z plantacji indyjskich, zdecydowanie mniej produkuje się ich w Chinach, gdzie zielona herbata cieszy się znacznie większą popularnością. Najlepsze pochodzą z indyjskich plantacji położonych w Assamie (Nuwara Eliya, Dimbula, Uva, Kandy, Ratnapura) i Darjeeling (Badamtam, Castletonh, Tukda, Margaret’s Hope) oraz na Cejlonie.